Goed en wel vertrokken, ik durf men bagage niet op de weegschaal te zetten. Wankel, wankel evenwicht zoeken en met een klein afscheidscomité rijden we Meerbeek uit richting Leuven. Het is vreemd om te weten dat de droom gestart is, het voelt heel natuurlijk aan. De tweede start in Munster zal echter en spannender aanvoelen.

Momenteel zitten we in het laatste nederlandstalig stadje Venlo, alhoewel het duits hier al een stevige inslag op de taal heeft.

Tot nog toe hebben we enkel al kunnen profiteren van de luxe. Zon zon zon en een beetje wind. Bij onze eerste overnachting werd ons Cava aangeboden, door Jan & M.P. 2 medehotelgasten (hotel= vrienden op de fiets= slaapplaats en ontbijt= lekker ontbijt) Voor Jan, een ervaren fietser, was het duidelijk dat we nog groentjes waren/zijn. -komt verandering in!- Hij heeft ons nog een paar nuttige weetjes meegegeven. Waar wij verder ons plan meetrekken. Eerste nacht dus in schoonheid gevierd.

Verder dwalen we rond het Maasland -Boudewijn is in gedachten bij mij. is trouwens het eerste liedje dat ik hoor in Venlo bij de fietsenmaker ¨De eenzame fietser¨- -niets mis met de fiets-

Zadelpijn is al aan het afnemem -misschien enkel een gedacht-, beentjes worden goed geswanjeerd, en nu tijd voor een terrasje in de zon. Ook de groetjes van T. Els. Dada