There is a ship coming but I take my little ship

Een verhaal tussen Turku en Stockholm. een nieuw tijdelijk hoofdpersoonage Tomas. een Pellenbergse schone. Tijdstip en locatie. Prachtige zomerdagen, de zon die maar een paar uur nodig heeft om te slapen. een eilandje, Iso-Pukki met een paar over de 100jaar oude villa's. evenveel sauna's dan villa's. Een active - read dancing- zeeman Janne. De schat: Tomas's anti insecten verweermiddel. en.. de zee met dagelijks voorbij varende bootmonsters. Be my guest, we krijgen een kamertje, waar vroeger de priester zijn preken uitdeelde voor de eilandbewoners.

Tomas en Lieselot zijn slechte citytrippers in Turku, ze ontwijken de zeeman Janne, door dagen rondte brengen in parkjes aan het water.

Tomas heeft een fiets, Lieselot een sjakosj! Dit maakt het mogenlijk om de Finse eilandjes teverkennen. Ter land, ter zee, nu nog in de lucht geraken. Here we go! Na 3 dagen Turku hebben we al een goedkoop stamcafe. Met de meest verbazende mensen "crazy impression" zo noemen ze het zelf. Ach.
Het heeft lang genoeg geduurd, terug op die fiets, nieuwe energie, richting Åland (Fins zweeds-sprekend eiland tussen Finland en Zweden met eigen nr.plaat en vlag)
Åland misschien tot nu toe 1 van demooiste plaatsen, waar ik ben terecht gekomen. Tomas is back to Belgium of weg bij mij. Geen idee. Onze wegen scheiden natuurlijkerwijze. Ik wil in mijn ongeloof geloven. Hij kiest voor het zekere. M'n ongeloof brengt me naar de meest afgelegen eilanden van Åland. -waar maar 1 fietsferry per dag is, 11u in de ochtend, en geen andere route, enkel terugwaarts gaan. Iets wat ik niet graag doe! tuurlijk verlaten we de camping pas tegen 11.20u en zijn we nog een 13km verwijdert van dit punt- Het is zalig en beangstigend om over deze eilanden te rijden, je bent idd afhankelijk. -Ok, kheb een tent en eten, graak overal zowat terecht maar toch.- Zogoed als geen auto's, maar 1 weg omringt met een pracht van een natuur, water, en een gevoel ik wil naar dat andere eiland geraken. De weg stopt. En daar staat men overzet te wachten, ongeloofelijk, 5min later en ik had men fiets kunnen leren zwemmen. 4 andere fietsers zijn al aan boord, aan hun fietsen kon ik opmaken dat ze Nederlands-talig waren. Inderdaad. "Jij hebt geluk"zei ze. En ja zo voelde het, met 1 dezelfde lach geraak ik aan de overkant.
Wat Tomas zei: -na een paar blunders van me- "Ksnap ni hoe da gij hier in Finland zijt geraakt?!" Kkan het maar toegeven:"Puur, Geluk." Ergens een gevoel volgen en er voor gaan. Zodacht ik in Mariehamn een ferry te nemen richting Stockholm, maar eigenlijk waarom? In Mariehamn lang rondgereden voor een tent-slaap-plaats, camping geweigert, verschillende malen aangebeld, niemand thuis= plaatselijk Rockfestival. En dan bij Amanda terecht gekomen. Zuid-Amerika is goed vertegenwoordigt. Het spaans dus ook. Maar Amada -hou je vast!- woont eigenlijk in Mexico en heeft daar samen met haar vriend een ... pannenkoekencafe geopent!!!! Het is hier heerlijk, een pipi-langkous-huis, vol met gasten, vrienden, en pracht van een mensen. Maar straks I will take the boot to Stockholm, als ik uit het raam kijk, zie ik hem al klaar staan. Naar een nieuw avontuur -en ik kan zeggen dat dit veel spannender aan voelt. Direction is open! Alles is nieuw en kheb geen idee wat te verwachten. Deze zwarte puzzel beetje verlichten en kleur geven.-

Goodbye Finland, Goodbye Dream, Time for something else!